1. Meşrutiyet - 1876

2. Meşrutiyet - 1908

 

II. Meşrutiyet'in İlan Edilmesi

II. Abdülhamit, 1876'da I. Meşrutiyet'i ilan etti. Osmanlı Devleti anayasal bir döneme girdi, fakat, yetki yine padişahtaydı. II. Abdulhamit, 93 Harbi'ni bahane ederek Mebuslar Meclisi'ni kapattı. Böylece; I. Meşrutiyet dönemi sona erdi. "İstibdat Dönemi" başlamış oldu.

1889'da "İttihat ve Terakki" gizli olarak kuruldu. II. Abdulhamit'e muhalif harekete Genç Türk (Jön Türk) hareketi denildi. 24 Temmuz 1908'de anayasa yeniden yürürlüğe konuldu. Bu anayasa ile meclisin yetkileri artırıldı. İlk kez, siyasi parti kurmak serbest oldu. İttihat ve Terakki Partisi dışında "Ahrar Partisi" de kuruldu.

31 Mart 1909'da, II. Meşrutiyet yönetimine karşı isyan çıktı. II. Abdülhamit tahttan indirilerek, yerine Sultan Mehmet Reşat geçti.

 

Kanun-i Esasi'de Yapılan Değişiklikler

Hükümet meclise karşı sorumlu olacak.

Padişahın meclisi kapatma yetkisi; Ayan Meclisi'nin onayına bağlı olacak.

Milletvekilleri, kanun teklifi için padişahtan izin almayacak.

Padişah, Yasaları en geç iki ay içerisinde onaylayacak ve geri meclise gönderecek.

Toplantı ve dernek kurmak serbest bırakılacak.

Padişahın kişileri sürgün etme yetkisi olmayacak.

Uluslararası antlaşmalar meclis tarafından onaylanacak.

Nazırlar (Bakanlar) Sadrazam (Başbakan) tarafından belirlenecek.